Επαγγελματίες του οπτικοακουστικού τομέα εκπέμπουν SOS, ενώ το Ελληνικό Σινεμά στέκεται «περήφανα» στην τελευταία θέση σε ποσοστό χρηματοδότησης ανά κάτοικο στην Ευρώπη. Τι συμβαίνει στα αλήθεια και ο ελληνικός κινηματογράφος – ο πολιτισμός εν γένει – ολοένα και συρρικνώνονται; Γιατί, το ελληνικό σινεμά αξίζει περισσότερα;
Τι κοινό έχουν ένα μπουκαλάκι νερό, μία καραμέλα και το ελληνικό σινεμά; Αν έβαζες τα λεφτά που δίνει κάθε χρόνο το Υπουργείο Πολιτισμού για την παραγωγή ελληνικών ταινιών και τα διαιρούσες διά του πόσοι είμαστε, θα σου έφταναν για να αγοράσεις ένα μπουκαλάκι νερό και μία καραμέλα. Τον χρόνο.
Ας ξεκινήσουμε, όμως, με μια παραδοχή: Μία χώρα χωρίς σινεμά είναι μία χώρα σε κρίση.
Σε μια εποχή όπου οι τέχνες, η ελευθερία τους και η χρηματοδότησή τους μοιάζουν να πατούν σε κινούμενη άμμο, οι επαγγελματίες του κινηματογράφου και της τηλεόρασης από όλες τις ειδικότητες – παραγωγοί, σκηνοθέτες, ηθοποιοί, καλλιτεχνικοί συντελεστές, τεχνικοί, διανομείς, αιθουσάρχες, καθώς και κάθε είδους εταιρείες που δραστηριοποιούνται στον οπτικοακουστικό τομέα – εκπέμπουν σήμα κινδύνου για τους χειρισμούς και τα αποτελέσματα του Υπουργείου Πολιτισμού και της διοίκησης του ΕΚΚΟΜΕΔ (Ελληνικού Κέντρου Κινηματογράφου Οπτικοακουστικών Μέσων και Δημιουργίας) τα τελευταία χρόνια, και δηλώνουν ότι η εμπιστοσύνη τους στις ενέργειές τους έχει κλονιστεί πλήρως, με αποκλειστική δική τους ευθύνη.
Η έλλειψη μέριμνας, οι παλινωδίες και τα εσφαλμένα πλαίσια για τον οπτικοακουστικό τομέα εκθέτουν και απομονώνουν τη χώρα και συνιστούν βαρβαρότητα απέναντι στο ύψιστο αγαθό των τεχνών, του πνεύματος και του σύγχρονου πολιτισμού, για το σήμερα και τις επόμενες γενιές.
Η σύσταση του ΕΚΚΟΜΕΔ (ουσιαστικά, η συγχώνευση του Ελληνικού Κέντρου Κινηματογράφου και του Εθνικού Κέντρου Οπτικοακουστικών Μέσων και Επικοινωνίας) υποσχέθηκε να λύσει πολλά από τα προϋπάρχοντα προβλήματα αλλά οι ρυθμοί προς την σωστή κατεύθυνση παραμένουν αργοί ενώ, εξακολουθεί να προβληματίζει το γεγονός ότι στη στελέχωση του Διοικητικού Συμβουλίου αλλά και των συμβούλων του οργανισμού βρίσκονται μη επαγγελματίες του οπτικοακουστικού κλάδου.
Η Πολιτεία ξοδεύει για το ελληνικό σινεμά, ανά κάτοικο, όσο ένα μικρό νεράκι και μια καραμέλα
Η Ελλάδα βρίσκεται στην τελευταία θέση της Ευρώπης όσον αφορά τη χρηματοδότηση του σινεμά και των επιλεκτικών προγραμμάτων με βάση το ΑΕΠ. Μόνο περίπου 3 εκατ. δίνονται κάθε χρόνο, όταν στη Γαλλία π.χ. δίνεται έως και μισό εκατομμύριο για ένα ντοκιμαντέρ. Την ίδια στιγμή, αξίζει να αναφερθεί πως στην Ελλάδα 1,5 εκατ. δόθηκε από το 2019 έως και σήμερα για το σύνολο των ντοκιμαντέρ που δημιουργήθηκαν!
Ως μία από τις δράσεις της, η πρωτοβουλία “Σινεμά στην Ελλάδα – Ορατότης Μηδέν” αποφάσισε να δημιουργήσει σποτάκια που θα προβάλλονται στα social media, στις κινηματογραφικές αίθουσες, σε φεστιβάλ κ.ο.κ. , ώστε να επικοινωνηθεί προς τον κόσμος τι ακριβώς συμβαίνει και γιατί έχουμε φτάσει στο σημείο μηδέν. Στο σποτ που ήδη γυρίστηκε, φαίνεται πως κάθε Έλληνας και Ελληνίδα πολίτης πληρώνει μόλις 0,63 ευρώ κάθε χρόνο για την ελληνική κινηματογραφία. Ποσό το οποίο αντιστοιχεί στην αξία που έχουν μία καραμέλα και ένα μπουκαλάκι νερό.
Ωστόσο, εντύπωση προκαλεί το γεγονός ότι αρνήθηκαν την προβολή του εν λόγω σποτ στο επικείμενο 66ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, που όχι μόνο είχε ξεκινήσει ως «Εβδομάδα Ελληνικού Σινεμά», αλλά είναι και ο βασικός πυλώνας εξωστρέφειας του ελληνικού σινεμά. Σύμφωνα με τους υποστηρικτές της πρωτοβουλίας, “η απάντηση που λάβαμε ήταν πως το ΦΚΘ δεν δέχτηκε να παιχτεί το ενημερωτικό σποτ, γιατί «δεν δέχονται οι χορηγοί».
Είναι ενδεικτικά τα όσα μετρημένα αναφέρει το παρακάτω σποτ που έφτιαξαν οι άνθρωποι του “Ορατότης Μηδέν”:
Σενάριο: Φοίβος Οικονομίδης , Σκηνοθεσία, Design & Animation: NORMAL TOAST
Το σινεμά, το ελληνικό σινεμά και ο ελληνικός οπτικοακουστικός τομέας, είναι πολύ σημαντική υπόθεση για να την αφήσουμε στην τύχη της. Οι ταινίες και οι ελληνικές ταινίες ακόμα πιο πολύ, είναι η ταυτότητά μας, αποτυπώνουν την ιστορία και το παρελθόν μας, το παρόν μας και την αίσθησή μας για το μέλλον, σώζουν και εξελίσσουν τη γλώσσα μας, αποτυπώνουν το τοπίο της χώρας μας και τις μεταλλάξεις του, είναι από τα πιο σημαντικά εργαλεία διαλόγου με την παγκόσμια κοινότητα, και από τα πιο βασικά εργαλεία πολιτιστικής διπλωματίας, προβολής και επιρροής, soft power, που μπορεί να διαθέτει μια χώρα.
Και παρόλα τα προβλήματα, παρόλα τα λάθη, χάρη στην αυτοθυσία των δημιουργών και των συντελεστών του, το ελληνικό σινεμά κατάφερε να συνεχίσει να κάνει τα παραπάνω, με απρόσμενη και σταθερή επιτυχία. Όμως τώρα, η Πολιτεία πρέπει να έρθει στο ύψος των περιστάσεων.
Σινεμά στην Ελλάδα – Ορατότης Μηδέν
Η κίνηση “Σινεμά στην Ελλάδα – Ορατότης Μηδέν”, την οποία στηρίζουν περισσότεροι από δύο χιλιάδες επαγγελματίες του σινεμά, εκδηλώθηκε τον περασμένο Ιούνιο. Έκτοτε, δημοσιεύοντας εμπεριστατωμένα στοιχεία μέσω ανοιχτών επιστολών και παρεμβάσεων ανά τακτά χρονικά διαστήματα, έχει καταδείξει πως αυτήν τη στιγμή η ελληνική κινηματογραφική “βιομηχανία” βρίσκεται σε ένα παρατεταμένο τέλμα. Κυρία αιτία;
Η δυσλειτουργική δομή και διάρθρωση του ΕΚΚΟΜΕΔ που διαιωνίζουν την ασάφεια μεταξύ των κινηματογραφιστών, όπως επίσης η ελαττωματική κατανομή των πόρων με τους οποίους είναι εφικτό να υλοποιηθούν οπτικοακουστικές παραγωγές στην Ελλάδα. Με απλά λόγια, τίθεται ζήτημα υπαρξιακό και αξιακό για το πώς μπορεί να κάνεις κανείς κινηματογράφο και να βιοπορίζεται εντός συνόρων.
Ανάμεσα στους υποστηρικτές της πρωτοβουλίας έχουμε 6 υποψήφιους κινηματογραφιστές για βραβείο Όσκαρ: Κώστας Γαβράς, Γιώργος Λάνθιμος, Γιώργος Λαμπρινός, Γιώργος Μαυροψαρίδης, Φαίδων Παπαμιχαήλ, Ευθύμης Φιλίππου.
Επίσης, σκηνοθέτες και σεναριογράφους – μεταξύ των οποίων οι Παντελής Βούλγαρης, Αλέξανδρος Βούλγαρης, Κωνσταντίνος Γιάνναρης, Βασίλης Κεκάτος, Πάνος Χ. Κούτρας, Αχιλλέας Κυριακίδης, Αριάν Λαμπέντ, Εύα Νάθενα, Γιάννης Οικονομίδης, Αργύρης Παπαδημητρόπουλος, Νίκος Περάκης, Σωτήρης Τσαφούλιας, Γιώργος Τσεμπερόπουλος-, αλλά και ηθοποιούς – όπως οι Θοδωρής Αθερίδης, Μυρτώ Αλικάκη, Αντίνοος Αλμπάνης, Κλέλια Ανδριολάτου, Ορφέας Αυγουστίδης, Στεφανία Γουλιώτη, Ξένια Καλογεροπούλου, Καριοφυλλιά Καραμπέτη, Σμαράγδα Καρύδη, Κατερίνα Λέχου, Αλέξανδρος Λογοθέτης, Χρήστος Λούλης, Στέλιος Μάινας, Δήμητρα Ματσούκα, Κωνσταντίνος Μαρκουλάκης, Θέμις Μπαζάκα, Βασίλης Μπισμπίκης, Γιάννης Στάνκογλου, Τόνια Σωτηροπούλου, Νίκος Ψαρράς- και μουσικούς – Σταμάτης Κραουνάκης, Κωστής Μαραβέγιας, Larry Gus, Kid Moxie και πολλοί ακόμα.
Χάρη στην πρωτοβουλία «Σινεμά στην Ελλάδα – Ορατότης Μηδέν» αρχίζουμε να ξετυλίγουμε το μπερδεμένο κουβάρι της τύχης του εγχώριου σινεμά. Τα εμπόδια είναι πολλά και, κυρίως οικονομικής φύσεως, αλλά τα μέλη της πρωτοβουλίας μάς καθησυχάζουν ότι δεν θα σταματήσουν να διεκδικούν καλύτερες συνθήκες για τον κλάδο.
Έναν χρόνο μετά την ψήφιση του νομοσχεδίου για την εν λόγω συγχώνευση, τον Μάιο του 2025, συστάθηκε η πρωτοβουλία επαγγελματιών του οπτικοακουστικού τομέα «Σινεμά στην Ελλάδα – Ορατότης Μηδέν», με αίτημα την ισορροπημένη στρατηγική με όραμα ανάμεσα στο εγχώριο σινεμά, τις αλλοδαπές παραγωγές που φιλοξενεί η Ελλάδα και τις παραγωγές της εγχώριας τηλεόρασης. Πρώτο βήμα υπήρξε η ανοιχτή επιστολή που υπέγραψαν 2.385 Έλληνες επαγγελματίες του κλάδου και την στήριξαν σημαντικοί συνάδελφοι από το εξωτερικό, με προθεσμία για την υλοποίηση των αιτημάτων τους ακριβώς έναν χρόνο από τη λειτουργία του νέου οργανισμού.
Δείτε όλες τις υπογραφές σε αυτό το link.
Στο διάστημα που μεσολάβησε της επιστολής, το ΕΚΚΟΜΕΔ απάντησε με δικά του στοιχεία θέλοντας να αποκλιμακώσει την ένταση, ωστόσο, αυτό οδήγησε σε νέα αντίδραση της πρωτοβουλίας “Ορατότης Μηδέν”, η οποία τείνει να εξελιχθεί σε κίνημα.
Θυμίζουμε ότι η ανησυχία γύρω από την ομαλή μετάβαση στο νέο φορέα κορυφώνεται εδώ και καιρό, με αποκορύφωμα το δημοσίευμα του Variety που, εν μέσω του 78ου Φεστιβάλ Καννών, αποκάλυψε τα προβλήματα στην διαχείριση του cash rebate.
Διαβάστε όλο το άρθρο στο Variety εδώ.
Ενίσχυση του ελληνικού κινηματογράφου, διαφάνεια στο cash rebate & θεσμική συμμετοχή των επαγγελματιών
Στην πρώτη Συνέντευξη Τύπου που διοργάνωσαν την Τετάρτη 15/10 στον κινηματογράφο Άστορ, λίγες μέρες μετά την λήξη της προθεσμίας, παρουσίασαν ενδελεχώς όλο το ταξίδι της πρωτοβουλίας έως σήμερα, τις εξελίξεις ως προς τα αιτήματά τους και τα επόμενα βήματα.
Στη συνέντευξη τύπου, οι Έλενα Βαρδαβά (σκηνογράφος), Γιώργος Ζαφείρης (μοντέρ), Κόρα Καρβούνη (ηθοποιός), Ελένη Κοσσυφίδου (παραγωγός), Άγγελος Κοβότσος (σκηνοθέτης, παραγωγός ντοκιμαντέρ), Χριστίνα Μουμούρη (διευθύντρια φωτογραφίας), Λέανδρος Ντούνης (σχεδιαστής ήχου), Αντιγόνη Ρώτα (παραγωγός), Άγγελος Φραντζής (σεναριογράφος, σκηνοθέτης, παραγωγός) και Ελίνα Ψύκου (σεναριογράφος, σκηνοθέτις, παραγωγός), ενημέρωσαν εκ μέρους της πρωτοβουλίας, τους δημοσιογράφους – με ανοιχτή πρόσκληση και στους εκπροσώπους της πολιτείας – για τα ζητήματα που έχει θέσει η πρωτοβουλία ως προς την τρέχουσα πολιτική του ΥΠ.ΠΟ. και του Ε.Κ.Κ.Ο.ΜΕ.Δ. και την εξέλιξή τους, τα αιτήματα, τις προτάσεις και τις μελλοντικές δράσεις της.
Τα βασικά αιτήματα της πρωτοβουλίας
Τρία είναι τα βασικά αιτήματα της πρωτοβουλίας «Σινεμά στην Ελλάδα – Ορατότης Μηδέν»:
- Ενίσχυση των επιλεκτικών προγραμμάτων στα 15 εκατ. € ετησίως, με σταθερή πηγή χρηματοδότησης αφού χωρίς ισχυρή εθνική κινηματογραφία, δεν μπορεί να υπάρξει βιώσιμο και ανταγωνιστικό οπτικοακουστικό οικοσύστημα.
- Σαφή χρονοδιαγράμματατα για το cash rebate, που αφορά όλο το φάσμα των παραγωγών.
- Συμμετοχή επαγγελματιών του τομέα μας στη χάραξη της πολιτικής.
Cash Rebate: Τι είναι, πώς λειτουργεί και ποια τα προβλήματα που προκύπτουν;
Είναι ένα σύστημα επιστροφής μετρητών σε παραγωγές οπτικοακουστικών έργων που δαπανούν χρήματα στην Ελλάδα για γυρίσματα, γεγονός που προϋποθέτει οι παραγωγές να έχουν ήδη χρήματα να διαθέσουν για τα γυρίσματα, αφού το μερίδιο που εγκρίνεται θα το πάρουν πίσω στο τέλος αυτών. Ξεκίνησε το 2017 με την ίδρυση του τότε ΕΚΟΜΕ κι από το 2018 η χώρα μας έγινε πόλος έλξης για ξένες παραγωγές.
Στις μεγάλες ξένες παραγωγές μπορούσαν να ενταχθούν αδιακρίτως και ξένα τιμολόγια, κατάσταση που δημιούργησε έναν πακτωλό χρεών και καθυστερήσεων, με αποτέλεσμα την απώλεια αξιοπιστίας της χώρας μας διεθνώς. Παράλληλα, οι ελληνικές τηλεοπτικές παραγωγές ήταν επιλέξιμες με βάση πολύ χαμηλά όρια προϋπολογισμού, με αποτέλεσμα να παίρνουν cash rebate ακόμη και ευτελείς παραγωγές. Την ίδια στιγμή, η μεγάλη ζήτηση που δημιουργήθηκε από τις μεγάλες αλλοδαπές παραγωγές, εκτόξευσε τα κόστη, και αυτό, σε συνδυασμό φυσικά με την αντικειμενική αύξηση του κόστους ζωής από τον πληθωρισμό, κατέστησε τις ελληνικές ταινίες, οι οποίες συγκριτικά ήταν πάντα υποχρηματοδοτούμενες, αδύνατο να μπορούν να πραγματοποιηθούν με ίσους όρους.
Η συνένωση ΕΚΚ και ΕΚΟΜΕ υποσχέθηκε την επίλυση των προβλημάτων σχετικά με την εφαρμογή του cash rebate, της διευθέτησης των χρεών και της επίλυσης των καθυστερήσεων του. Ένα χρόνο μετά την ψήφιση του σχετικού νομοσχεδίου, που έγινε τον Απρίλιο του 2024, δυστυχώς τίποτα από τα παραπάνω δεν είχε συμβεί.
Η πλατφόρμα του cash rebate που αρχικά θα έκλεινε για λιγότερο από 5 μήνες (από τις 10 Μαΐου έως την 1η Οκτωβρίου 2024), παρέμεινε τελικά κλειστή περισσότερο από 9 μήνες (έως τις 20 Φεβρουαρίου 2025) και όταν τελικά άνοιξε και πάλι, δεν είχαν καν διευθετηθεί τα χρέη και δεν είχαν επιλυθεί οι καθυστερήσεις.
Τα επιλεκτικά προγράμματα: Τι είναι και πώς χρηματοδοτούνται;
Ως επιλεκτικά προγράμματα εννοούμε συγκεκριμένα έργα με ποιοτικά χαρακτηριστικά που επιλέγονται από ειδικές επιτροπές για το εάν θα χρηματοδοτηθούν ή όχι – σε σχέση με το σύστημα του cash rebate που δίνεται αυτόματα.
Ένα χρόνο μετά την ψήφιση του σχετικού νομοσχεδίου, τα χρήματα που προορίζονταν για την παραγωγή του ελληνικού κινηματογράφου μέσω των επιλεκτικών προγραμμάτων του πρώην ΕΚΚ, δεν είχαν αυξηθεί ούτε κατά το ελάχιστο! Παρά τις συμμετοχές και τις διακρίσεις των ελληνικών ταινιών σε μεγάλα φεστιβάλ του εξωτερικού, ο ελληνικός κινηματογράφος βρίσκεται στην τελευταία θέση της Ευρώπης ως προς τη δημόσια επιλεκτική χρηματοδότηση με βάση το Ακαθάριστο Εγχώριο Προϊόν της. Αυτό μπορεί ο καθένας να το παρακολουθήσει μέσα από τα διάφορα στατιστικά στοιχεία που δημοσιεύει ο οργανισμός, ένα εξαιρετικά χρήσιμο εργαλείο που αναδεικνύει τα πραγματικά νούμερα.
Στις πρόσφατες προεγκρίσεις (13/10), σημειώθηκε μια πολύ μικρή αύξηση στην χρηματοδότηση των επιλεκτικών προγραμμάτων. Για πρώτη φορά δόθηκε το ανώτερο ποσό χρηματοδότησης για μεγάλου μήκους ταινίες με βάση τον ισχύοντα κανονισμό, που είναι το ποσό των 350.000€ και αυτό δόθηκε σε μόνο 2 σχέδια. Είναι σημαντικό μεν πως δόθηκε για πρώτη φορά, αλλά πρέπει να γίνει κατανοητό πως αυτό το ποσό είναι πάρα πολύ μικρό σε σχέση με τα ποσά που δίνονται σε άλλες χώρες. Η πρωτοβουλία «Σινεμά στην Ελλάδα – Ορατότης Μηδέν» τονίζει πως το ανώτερο αυτό ποσό πρέπει να αλλάξει και τουλάχιστον να διπλασιαστεί. Και αντίστοιχα πρέπει να διπλασιαστεί και το ανώτατο ποσό για τις μικρού μήκους που τώρα είναι στα 35.000€.
Η χρηματοδότηση των ντοκιμαντέρ
Το ντοκιμαντέρ παραμένει διαχρονικά υποχρηματοδοτημένο και σε μειονεκτική θέση σε σχέση με τη μυθοπλασία. Ενδεικτικά, στα επιλεκτικά προγράμματα το ανώτατο ποσό χρηματοδότησης ανέρχεται στα 100.000€, ωστόσο την τελευταία διετία το υψηλότερο ποσό που αποδόθηκε σε ντοκιμαντέρ δεν ξεπέρασε τις 73.000€. Σήμερα, η μέση χρηματοδότηση κυμαίνεται γύρω στις 60.000€, ποσό που δεν επαρκεί για μια ολοκληρωμένη ποιοτικά ταινία ειδικά σε σύγκριση με άλλες ευρωπαϊκές χώρες (στη Γαλλία το μέγιστο ποσό που μπορεί να πάρει ένα ντοκιμαντέρ είναι 500.000€, στην Ιρλανδία είναι 250.000€ και στην Πολωνία είναι 230.000€). Η πρωτοβουλία «Σινεμά στην Ελλάδα – Ορατότης Μηδέν» ζητά το ανώτατο ποσό χρηματοδότησης του ντοκιμαντέρ ανά σχέδιο να αυξηθεί στα 200.000€, ώστε να καλύπτει τις πραγματικές ανάγκες παραγωγής.
Μετά από πιέσεις ετών της κοινότητας των ντοκιμαντεριστών, το ντοκιμαντέρ κατάφερε να αναγνωριστεί ως ισότιμο κινηματογραφικό είδος με τη μυθοπλασία και το animation. Αυτό αποτυπώθηκε στο χρηματοδοτικό κανονισμό του ΕΚΚ τα τελευταία χρόνια, πριν την ενοποίηση με το ΕΚΟΜΕ και ο θεσμικός φορέας χρηματοδότησης τηρούσε άτυπα μία ποσόστωση 25% – 30% επί του συνολικού προϋπολογισμού των επιλεκτικών προγραμμάτων για την ενίσχυση του ντοκιμαντέρ.
Όμως στις τελευταίες προεγκρίσεις, αυτό το μικρό ποσοστό δεν ικανοποιήθηκε ούτε στο ελάχιστο παρ’ όλο που το συνολικό ποσό χρηματοδότησης αυξήθηκε. Η πρωτοβουλία «Σινεμά στην Ελλάδα – Ορατότης Μηδέν» ζητά να κατοχυρωθεί ποσοστιαία κατανομή 30% επί του συνολικού ετήσιου προϋπολογισμού των επιλεκτικών προγραμμάτων χρηματοδότησης αποκλειστικά για το ελληνικό ντοκιμαντέρ.
Το μέλλον της πρωτοβουλίας «Σινεμά στην Ελλάδα – Ορατότης Μηδέν»
Παρόλο που τα μέχρι τώρα αιτήματά τους δεν έχουν εισακουσθεί, παρά μόνο σε μικρό ποσοστό και με υπερβολικά αργούς ρυθμούς (όπως για παράδειγμα η μερική εξόφληση των μεγάλων χρεών του cash rebate), η πρωτοβουλία «Σινεμά στην Ελλάδα – Ορατότης Μηδέν» συνεχίζει δυναμικά. Έρχεται σε επαφή με αρμόδιους φορείς και μέλη του Υπουργείου Πολιτισμού και με επαγγελματίες του κλάδου εντός κι εκτός Ελλάδας, έχει ενεργή παρουσία στα μεγάλα φεστιβάλ της χώρας και θα συνεχίσει να ασκεί πιέσεις προς τη σωστή κατεύθυνση μέχρι ο ελληνικός οπτικοακουστικός τομέας να γίνει βιώσιμος.
Μια επόμενη δράση είναι η δημιουργία ειδικών σποτ που θα εξηγούν απλά και κατανοητά διάφορα από τα δυσνόητα ζητήματα που απασχολούν τον κλάδο. Μάλιστα, το πρώτο βίντεο που θα δείτε παρακάτω, ζητήθηκε να παιχτεί σε σινεμά και φεστιβάλ πριν από την έναρξη των ταινιών.
Περισσότερες πληροφορίες για την πρωτοβουλία «Σινεμά στην Ελλάδα – Ορατότης Μηδέν» στο Facebook και στο Instagram.