Τα Λουλουδάδικα είναι μία μικρή, αλλά συνάμα ιστορική περιοχή του κέντρου της πόλης. Περίπου στο 1950, οι ανθοπώλες της Θεσσαλονίκης ξεκίνησαν να στεγάζουν τα υπαίθρια καταστήματα τους στη συμβολή των οδών Κομνηνών, Φραγγίνη και Βασιλέως Ηρακλείου, χαρίζοντας το όνομα και τα υπέροχα χρώματα τους στην περιοχή, που – καθόλου τυχαία – έγινε ένα από τα πολυφωτογραφημένα μέρη της πόλης!
Τα λουλουδάδικα, Βασιλέως Ηρακλείου και Κομνηνών γωνία, είναι ένα από τα πιο πολύχρωμα και ευωδιαστά τοπόσημα του κέντρου της Θεσσαλονίκης. Περπατώντας στο πλακόστρωτα, συναντάς τα «περίπτερα» με τα λουλούδια που συνεχίζουν να γράφουν τη δική τους ιστορία, εδώ και δεκαετίες, στο κέντρο της Θεσσαλονίκης.
Δεκάδες ανθοπώλες με καρότσια, πουλούσαν για δεκαετίες μπουκέτα με λουλούδια, φρεσκοκομμένα από τα περιβόλια γύρω από την πόλη. To 1952, με πρωτοβουλία του τότε υπουργού Βόρειας Ελλάδος, Λεωνίδα Ιασωνίδη, επιτράπηκε στους πλανόδιους ανθοπώλες να στήσουν μικρομάγαζα, τα οποία εφάπτονταν στους τοίχους του χαμάμ.
Πλημμυρίζεις με χρώματα από τα μπουκέτα, μυρίζεις τα αρώματα τους που μπλέκονται με τις ανατολίτικες μυρωδιές μπαχαρικών και βοτάνων από την αγορά Καπάνι παραδίπλα, συναντάς κόσμο «έξω καρδιά» που σε υποδέχονται λες και σε γνώριζαν και χτες και νιώθεις πως εδώ χτυπά ο παλμός αυτής της πόλης. Μιας αυθεντικής Θεσσαλονίκης, με διάθεση νοσταλγική, όπου μπλέκονται οι λαοί και οι ιστορίες, οι μυρωδιές κι οι γεύσεις της.
Από τα έντεκα λουλουδάδικα που υπήρχαν κάποτε, σήμερα έμειναν τέσσερις ανθηρές επιχειρήσεις, να συνεχίζουν την παράδοση και να ομορφαίνουν την περιοχή.
Σε πολύ μικρή απόσταση από την κεντρική στεγασμένη αγορά της πόλης, την Αγορά Μοδιάνο, αυτή η παραδοσιακή γωνιά του κέντρου, γεμάτη με χρώματα και αρώματα, αισθήσεις και όμορφες εικόνες, αξίζει να περπατηθεί είτε είσαι ντόπιος, είτε τουρίστας. Με τα καταστήματα τροφίμων, μεζεδοπωλεία και καφέ, να γεμίζουν καθημερινά από κόσμο, αποτελεί μια ξεχωριστή εμπειρία για κάθε επισκέπτη της.
Εκεί, θα συναντήσεις και το περίφημο Γιαχουντί Χαμάμ, ένα από τα ομορφότερα χαμάμ που έμειναν όρθια στην πόλη.
Η ιστορία του Γιαχουντί Χαμάμ
Βρίσκεται στην οδό Κομνηνών και χτίστηκε στα τέλη του 15ου αιώνα ως αφιέρωμα του Χαλίλ Αγά. Η θέση του στην εβραϊκή περιοχή, στο μέσον της αγοράς, εξ’ ού και οι ονομασίες του «Γιαχουντί Χαμάμ» (των Εβραίων) ή «Παζάρ Χαμάμ» (της αγοράς).
Συνολικά καλύπτεται από 15 τρούλους διαφόρων μεγεθών, με οπές για φυσικό φωτισμό. Στο πίσω μέρος του κτιρίου υπήρχε η δεξαμενή του νερού, η εστία και ο χώρος των θερμαστών, οι οποίοι τροφοδοτούσαν τη φωτιά με ξύλα. Το λουτρό το χρησιμοποιούσαν τόσο οι άντρες, όσο και οι γυναίκες, σε διαφορετικούς χώρους, με τον αντρικό χώρο να είναι μεγαλύτερος και να βρίσκεται σε υψηλότερο σημείο.
Η φήμη του ήταν σκανδαλώδης καθώς ήταν το μοναδικό στο οποίο άνδρες και γυναίκες δεν ήταν απομονωμένοι, γεγονός που έρχεται σε πλήρη αντίθεση με τα ήθη της εποχής. Μέχρι το 1912 ήταν σε χρήση και υπέστη σοβαρές ζημιές στην φωτιά του 1917. Μετά τον Β Παγκόσμιο και ενώ το κτίριο βρισκόταν σε πλήρη παρακμή, καλύφθηκε σχεδόν με μαγαζάκια (ανθοπωλεία) και εν μέρει λεηλατήθηκε με προσθήκες, αλλά και με αφαίρεση τοίχων ή άνοιγμα εισόδων.
Την δεκαετία του ’90 και στα πλαίσια της Πολιτιστικής Πρωτεύουσας, έγιναν κάποιες εργασίες αποκατάστασης και το κτίριο χρησιμοποιήθηκε για πολιτιστικές εκδηλώσεις. Το 2015, ο Δήμος Θεσσαλονίκης προχώρησε σε ανάπλαση της περιοχής, απομακρύνοντας τις πρόσθετες κατασκευές που εφάπτονταν στο μνημείο, δίνοντας του χώρο να «αναπνεύσει» και φωτίζοντας το, αναδεικνύοντας έτσι την ομορφιά και την ιστορική του αξία.
Έπειτα από αρκετά χρόνια παραμέλησης και με πρωτοβουλία του Τμήματος Ηλεκτροφωτισμού του Δήμου Θεσσαλονίκης, ανακαινίστηκε τον περασμένο Φεβρουάριο ο φωτισμός του και έκτοτε έχει αλλάξει η όψη ολόκληρης της περιοχής. Σε εκκρεμότητα, ωστόσο, παραμένει η αναστύλωση του εσωτερικού του.
