Ασύμμετρες φούστες, χαμηλοκάβαλο παντελόνι καμπάνα και άλλες ιστορίες στιλιστικής τρέλας από το 2000 έως το 2010.
Τα 90’s έχουν ανακηρυχθεί σε μέγιστο fashion trend. Οι μεγάλες αμερικανικές αλυσίδες καταστημάτων ένδυσης λανσάρουν κομμάτια βγαλμένα από το set του Beverly Hills, fashion bloggers ανά τον κόσμο εκθειάζουν τα σατέν tank tops με την δαντέλα στο μπούστο που φορούσε η Gwyneth Paltrow στο κόκκινο χαλί και το street style επαναφέρει στο τοπίο ακόμη και τα scrunchies, τα υφασμάτινα λαστιχάκια για τα μαλλιά που μας φορούσαν με το ζόρι οι μαμάδες μας στο νηπιαγωγείο.
Ως εδώ όλα καλά. Fingers crossed να μην επανέλθουν στη μόδα items που έκαναν την εμφάνισή τους λίγο πριν το Millennium και εδραιώθηκαν στην συνέχεια σαν ένα στιλιστικό καθεστώς, που πέρασε στο υποσυνείδητο αθώων κορασίδων μέσα από την προπαγάνδα εξώφυλλων της Super Κατερίνας.
Άλλωστε, ποιος δεν θυμάται την JLo να τραγουδά ανάμεσα σε φοινικόδεντρα το “Waiting For Tonight” με μπορντό τιραντάκι με κορδόνια στο ντεκολτέ ή ακόμα χειρότερα, τη Δέσποινα Βανδή να «προφητεύει» το μέλλον της νέας χιλιετίας ως άλλος Νοστράδαμος από τις ακτές του Θερμαϊκού, με εκείνο το αμίμητο κίτρινο leather (λέμε τώρα) jacket;
Αυτά και πολλά άλλα στιλιστικά ατοπήματα ακολουθούν στην εκτενή λίστα του Dank, που ίσως σας βάλει στην διαδικασία να κάψετε μερικές φωτογραφίες, τραβηγμένες στα early 00’s.
- Η απόλυτη κατακρεούργηση των 70’s ήρθε με τα παντελόνια καμπάνα, που ήταν αυστηρά χαμηλοκάβαλα και ξαφνικά άνοιγαν τόσο στην γάμπα, που θα μπορούσαν να πρωταγωνιστούν στην φετινή ροκ όπερα του Καρβέλα. Το ήξερες κι εσύ, αλλά κυρίως το ήξεραν και τα αγόρια, πως όταν καθόσουν στα σκαλάκια του σχολείου, στην καρέκλα της καφετέριας, στο σκαμπό του μπαρ, εξέθετες σε κοινή θέα το εσώρουχό σου. Μερικές από εμάς έχουμε ακόμα το τικ να τραβάμε το παντελόνι μας όταν καθόμαστε.
- Υπάρχουν μπλούζες που όλες θα θέλαμε να θάψουμε 40 μέτρα βαθιά στο χώμα και είναι πολλές, όλες τάση κατά τα έτη 2000 – 2005 όπως τα μπλουζάκια που δένουν στο λαιμό και αφήνουν έξω την κοιλιά (μισό, μισό, ΟΛΑ τα μπλουζάκια εκείνης της δεκαετίας άφηναν έξω την κοιλιά, πώς αλλιώς θα επιδεικνύαμε το belly button μας;). Συνήθως, τα κορδόνια κοσμούσαν πέτρες εν είδει κοσμήματος (τα είχες δύο σε ένα και δεν το ήξερες βρε κουτό!) ή και ο πολύ γνωστός μεταλλικός κρίκος γύρω από τον οποίο σούρωνε το ύφασμα της μπλούζας.
- Μπλούζες με σφηκοφωλιά. Nuff said.
- Κάθε φορά που μια γυναίκα αποφασίζει να φορέσει κάπρι παντελόνι ή αλλιώς «ψαράδικο», μια ενδυματολόγος αυτοπυρπωλείται. Το είδαμε σε όλες του τις πιθανές εκφάνσεις. Κάπρι jeans, υφασμάτινο με τσάκιση στη μέση, σατέν σε παλ χρωματισμούς που θυμίζουν την νυχτικιά της γιαγιάς, militare (είτε με pattern παραλλαγής, είτε σε χακί, μπεζ και καφέ τόνους, με τουλάχιστον δέκα τσέπες στα πλάγια (για να βάζεις τα δολώματα όταν πας για ψάρεμα, ντε!) και με – ακόμα χειρότερα – κορδόνια να πέφτουν από διαφορετικό ύψος επίσης στο πλάι]. Απόλυτος συνδυασμός η ζώνη – ιμάντας, ένα ακόμη στρατιωτικό αξεσουάρ που απογείωνε το στιλ μας και ίσως η χειρότερη εφεύρεση του ανθρώπου.
- Μια προσπάθεια bohemian προσέγγισης, ήταν οι see through μπλούζες με τα έντονα patterns, τύπου the hippies are back, που είχαν λάστιχο στη μέση (πάλι κοιλίτσα έξω), λάστιχο στο λαιμό για να τις κατεβάζουμε στους ώμους και λάστιχο στο μανίκι, γιατί αν το top δεν έκανε φουφούλα τουλάχιστον σε τρία σημεία, δεν ήταν top. Σε αυτή την boho επιδημία εντάσσονται και οι φούστες εκείνες που ήταν ξεχωριστά κομμάτια ύφασμα ραμμένα διαδοχικά μεταξύ τους και τα λεγόμενα σαλβάρια σε ζέρσεϊ σύνθεση με λάστιχο στη μέση, τον καβάλο να φτάνει κάπου δίπλα στον αστράγαλο και το λάστιχο στην γάμπα για να δημιουργείται το απαραίτητο εφέ «φουφούλας».
- Το πιο μισητό ρούχο στον κόσμο πρέπει και λογικά είναι, το μπολερό. Δεν μάθαμε ποτέ ποιος ήταν ο λόγος ύπαρξης αυτού του ρούχου, που στην πράξη ήταν δύο μανίκια.
- Φραμπαλάς στο μανίκι αυτή η μάστιγα. Μεταξύ 2002 και 2004 ήταν σχεδόν αδύνατο να βρεις μπλούζα σε εμπορικό κατάστημα, χωρίς περιττό ύφασμα στο μανίκι. Τον φραμπαλά επίσης τον συναντήσαμε και στα πουκάμισα και όχι μόνο στα μανίκια, αλλά και στους γιακάδες.
- Και μια που αναφέραμε τα πουκάμισα, θυμάσαι μια εποχή που η Madonna έκανε το καουμπόικο στιλ hype; Όχι; Δηλαδή, δεν είχες θεόστενο καρό ή ντένιμ πουκάμισο και σκουριασμένο – φυσικά καμπάνα – τζιν;
- Κατάρα στις ασύμμετρες φούστες που μάλιστα τον χειμώνα 2004 – 2005 είχαν βγει και σε μάλλινη εκδοχή, με διαγώνιες ρίγες σε «σκοτωμένα» χρώματα. Θάνατος επίσης στις τζιν φούστες που το μήκος τους θα μπορούσε να κηρυχθεί παράνομο και θάνατος επί δύο στις τζιν φούστες με πιέτες.
- Μιλώντας για μάλλινα, αν το πουλόβερ δεν ήταν ζιβάγκο και δεν είχε ριγέ patterns, δεν είχε έρθει στ’ αλήθεια ο χειμώνας.
- Extra facts 2000 – 2006: Τα παπούτσια ήταν αδιαπραγμάτευτα δερμάτινες μπότες με μύτη που πετυχαίνει έντομο και στις πιο δυσπρόσιτες γωνίες, ακόμη και το καλοκαίρι ή mules – με την ίδια φυσικά μύτη ή πέδιλα με τακούνι στιλέτο και δέσιμο gladiator, γιατί ποια δεν ήθελε η γάμπα της να μοιάζει με χοιρινό ρολό σε διχτάκι; Το lip gloss δεν έλειπε από καμία γυναικεία τσάντα – η οποία πολύ πιθανό να είχε κρόσσια από χάντρες , ειδικά αν είχε και glitter. Οι παχιές ανταύγιες είχαν εποικήσει κάθε γυναικείο κεφάλι. Τα κοσμήματα ήταν chunky πλαστικά – πλαστικά, το καταλαβαίνεις έτσι; – βραχιόλια και δαχτυλίδια ή οτιδήποτε είχε πολλές χάντρες, όπως εκείνα τα βραχιόλια σπιράλ, θυμάστε; Για να μην μιλήσουμε για τα «ελεφαντόδοντα» που το 2006 κοσμούσαν κάθε αλυσίδα στη γη.
Κι ύστερα ήρθε το σωτήριον έτος 2007, τότε που στις νεότερες γενιές, τάσεις όπως τα emo, οι trendy και το «look της ΠΑΣΠίτισσας» μπήκαν στο μπλέντερ και ξεχύθηκαν σε δρόμους και πλατείες.
- Οι μπαλαρίνες και οι μπαρέτες. Δεν υπήρχε κορίτσι που να μην φορούσε μπαλαρίνα ή και μπαρέτα ή ακόμη χειρότερα, την μπαρέτα τύπου Vans σκακιέρα από το Μοναστηράκι.
- Το πόλο μπλουζάκι. Θα ήταν ή Fred Perry ή Benetton ή Lacoste ή αν έμενες πιο βόρεια Ralf Laurent.
- To παντελόνι σωλήνα που έπαψες να αγοράζεις από το Top Man γιατί έμαθες τα Cheap Monday, τα Free soul, τα WESC, αλλά και τα STAFF and Co.
- Το μαλλί ήταν φυσικά ξασμένο, με το μπομπαρισμένο μέρος πιασμένο με δεκάδες τσιμπιδάκια που σε έπιανε πονοκέφαλος.
- Και τώρα, το προσωπικό μου αγαπημένο. Περίοδος 2008 – 2010, οπότε και ήρθα αντιμέτωπη με το «look της ΠΑΣΠίτισσας». Βελουτέ φόρμα με στάμπα Juicy Couture στον πωπό, σε ροζ ή φούξια, navy blue αποχρώσεις, μαζί με το ζακετάκι της (πάντα με κουκούλα), από κάτω All Star Converse και απαραιτήτως χρυσό ρολόι με στρας και ευμέγεθες καντράν και βραχιολάκια με πέρλες. Στο χέρι τσάντα Paul’s Boutique ή Louis Vuitton ή και Longchamp, πέρλες σκουλαρίκια στα αυτιά και top – knot στο μαλλί. Αλησμόνητο.
Μετά από αυτή την αναδρομή στα στυλιστικά διαμάντια των 20000’s, ας προσευχηθούμε όλες μαζί στο τέλος (και) αυτής της δεκαετίες να μην έχουμε μισήσει, όσα φοράμε σήμερα!