Ο λόγος για τη Γαλλίδα πρωτοπόρο Alice Guy-Blaché, την “ξεχασμένη” μητέρα του κινηματογράφου.
Η Alice Guy-Blaché ήταν μια Γαλλίδα πρωτοπόρος κινηματογραφίστρια. Υπήρξε όχι μόνο η πρώτη γυναίκα σκηνοθέτις στην κινηματογραφική βιομηχανία, αλλά θεωρείται και μία από τις πρώτες στο είδος των ταινιών φαντασίας. Έκανε εκατοντάδες ταινίες και ασχολήθηκε με πολλά είδη: κοινωνικά ντοκουμέντα, ιστορικά και θρησκευτικά δράματα, κωμωδίες, περιπέτειες, ρομαντικά έργα κ.α.
Η Alice Guy γεννήθηκε στη Χιλή από Γάλλους γονείς που δούλευαν εκεί. Ο πατέρας της, είχε μια αλυσίδα από βιβλιοπωλεία, ενώ η μητέρα της επέστρεψε πίσω, προκειμένου να γεννήσει την Alice στο Παρίσι. Για τα πρώτα χρόνια της ζωή της αφέθηκε στη φροντίδα της γιαγιάς στην Ελβετία, έως ότου η μητέρα της ήρθε να την πάρει στη Χιλή, όπου έμεινε για περίπου δυο χρόνια. Ακολούθως, στάλθηκε σε οικοτροφείο στη Γαλλία και την εποχή που η γονείς της επέστρεφαν από τη Χιλή, εκείνη ήταν ένα νεαρό κορίτσι που έμπαινε πια στην εφηβεία. Ύστερα από μικρό χρονικό διάστημα, πεθαίνουν ο πατέρας της αλλά και ο αδερφός της. Δύο απώλειες που την καθόρισαν σημαντικά.
Ξεκίνησε στη βιομηχανία του κινηματογράφου ως γραμματέας στην εταιρεία του μηχανικού και εφευρέτη φωτογράφου Léon Gaumont, το 1896. Γρήγορα η εταιρία χρεωκόπησε, όμως ο Gaumont αγόρασε τον εξοπλισμό παραγωγής που δε χρησιμοποιείτο πλέον και άρχισε τη δική του εταιρία, που έγινε σημαντική δύναμη στην τότε αναπτυσσόμενη γαλλική κινηματογραφική βιομηχανία.
Ο Gaumοnt, λοιπόν, κατάφερε να δημιουργήσει την πρώτη και παλαιότερη κινηματογραφική εταιρεία στον κόσμο, την Gaumont Film Company. Η Alice Guy αποφάσισε να ενταχθεί στη νεοσύστατη Εταιρία Ταινιών Gaumont , μια απόφαση που την οδήγησε σε μια πρωτοπόρα καριέρα στη δημιουργία ταινιών, που διήρκησε περισσότερο από 25 χρόνια, κατά τη διάρκεια της οποίας έκανε σκηνοθεσία, παραγωγή, έγραψε σενάριο και/ή επέβλεπε σε περισσότερες από 700 ταινίες. Τότε, η καριέρα της Guy στον κινηματογράφο απογειώθηκε.
Εκείνη τα έκανε όλα: συγγραφέας, παραγωγός, διευθύντρια φωτογραφίας, σκηνοθέτις (έχει συμμετάσχει σε 430 ταινίες), καθώς και ηθοποιός. Από το 1896 μέχρι το 1906 η Alice Guy ήταν η επικεφαλής παραγωγής της εταιρίας και γενικά θεωρείται ως η πρώτη δημιουργός ταινιών που ανέπτυξε συστηματικά την αφηγηματική δημιουργία ταινιών.
Το 1906 έκανε τη Ζωή του Χριστού , μια παραγωγή μεγάλου προϋπολογισμού για τα δεδομένα της εποχής , που περιλάμβανε 300 κομπάρσους. Επίσης, ήταν μια από τις πρωτοπόρους στη χρήση των ηχογραφήσεων μαζί με τις εικόνες στην οθόνη στο σύστημα «Cronophone» της Gaumont , το οποίο χρησιμοποιούσε ένα κάθετα κομμένο δίσκο, συγχρονισμένο με το φιλμ. Ως μια καινοτόμος, χρησιμοποίησε ειδικά εφέ, με τη βοήθεια τεχνικών κάλυψης με διπλή έκθεση και ακόμη, παίζοντας μια ταινία ανάποδα.
Με τις παραγωγικές εγκαταστάσεις για τη νέα τους εταιρία στο Φλάσινγκ της Νέας Υόρκης, ο σύζυγός της υπήρξε διευθυντής παραγωγής, όπως επίσης και διευθυντής φωτογραφίας, ενώ η Alice Guy-Blaché δούλευε ως καλλιτεχνική διευθύντρια, σκηνοθετώντας πολλές από τις παραγωγές του. Μέσα σε δυο χρόνια είχαν γίνει τόσο επιτυχημένοι, που ήταν σε θέση να επενδύσουν περισσότερα από 100.000 δολάρια σε νέες και τεχνολογικά προηγμένες παραγωγικές εγκαταστάσεις στο Φορτ Λι του Νιου Τζέρσεϊ, ένα μέρος που γινόταν γρήγορα η κινηματογραφική πρωτεύουσα της Αμερικής και έδρα για πολλά σημαντικά κινηματογραφικά στούντιο. Αναφέρεται σε εκδόσεις της εποχής, ότι η Alice Guy-Blaché είχε βάλει μια μεγάλη επιγραφή στο στούντιο της που έγραφε “BE NATURAL” (δηλαδή, “ΠΑΙΞΤΕ ΦΥΣΙΚΑ”).
Το 1907, η Alice Guy παντρεύτηκε τον Herbert Blaché, ο οποίος σύντομα διορίστηκε διευθυντής παραγωγής για τις δραστηριότητες της Gaumont στις Η.Π.Α. Έχοντας δουλέψει με το σύζυγό της για την Gaumont στις Η.Π.Α, το 1910 αποφασίζουν να δουλέψουν μόνοι τους, συνεταιριζόμενοι με τον George A. Magie, δημιουργώντας την εταιρία Solax, το μεγαλύτερο στούντιο της Αμερικής στην προ Χόλυγουντ εποχή.
Αρκετά χρόνια αργότερα, η Alice Guy και ο σύζυγός της χώρισαν. Με την παρακμή της κινηματογραφικής βιομηχανίας της Ανατολικής Ακτής έναντι του πιο φιλόξενου και με χαμηλότερο κόστος κλίματος του Χόλυγουντ, έληξε και η κινηματογραφική συνεργασία τους. Μετά το χωρισμό τους και τον τερματισμό λειτουργίας της εταιρίας Solax, η Alice Guy πήγε να δουλέψει για την Διεθνή Υπηρεσία Ταινιών του Γουίλλιαμ Ράντολφ Χηρστ.
Επέστρεψε στη Γαλλία το 1922 και παρόλο που δεν ξανάκανε ποτέ άλλη ταινία, για τα επόμενα τριάντα χρόνια έδινε διαλέξεις σχετικά με τις ταινίες και έγραφε μυθιστορήματα από κινηματογραφικά σενάρια. Ξεχασμένη για δεκαετίες, το 1953 η γαλλική κυβέρνηση της απένειμε το μετάλλιο της Λεγεώνας της Τιμής.
Η Alice Guy-Blaché δε παντρεύτηκε ποτέ ξανά και το 1964 επέστρεψε στις Η.Π.Α. για να μείνει με την κόρη της. Πέθανε σε οίκο ευγηρίας στο Νιου Τζέρσεϊ το 1968, σε ηλικία 94 χρόνων.
Επιλεγμένη φιλμογραφία (ελάχιστες ταινίες σώζονται):
- La Fée aux Choux (The Cabbage Fairy) (1896) (Η νεράιδα των λάχανων, βάσει της δυτικο-βορειοευρωπαϊκής λαϊκής παράδοσης ότι τα παιδιά βγαίνουν από τα λάχανα) – Η παλαιότερη σωζόμενη ταινία της
- Little Tich and his Big Boots (1900)
- Sage-femme de première classe (First Class Midwife) (1902)
- L’Espagne (1905)
- Danses Gitanes (1905)
- La Esméralda (1905) (βασισμένη στο μυθιστόρημα του Βίκτωρ Ουγκώ Η Παναγία των Παρισίων)
- L’Emeute sur la Barricade (1906)
- The Birth, the Life and the Death of Christ (1906)
- M,”iss Dundee” Dresseuse de Chiens
- Langue collante (προβάλλεται το πρώτο φιλί με γλώσσα στη μεγάλη οθόνη)
- Les résultats du féminisme(1906)
- Pantomime Lesbienne (ίσως η πρώτη ταινία, στην οποία προβάλλεται ένα ζευγάρι λεσβιών που έγινε ποτέ)
Η Ζωή του Χριστού προβλήθηκε στο Παρίσι τον Απρίλιο του 1906 και ακολούθως, διανεμήθηκε με νέους μεταφρασμένους υπέρτιτλους το Μάιο του 1907 στις ΗΠΑ. Βλέποντάς το σήμερα το φιλμ μοιάζει σύντομο, κάτι λιγότερο από 25 λεπτά σε μια στάνταρτ προβολή των 24 καρέ το δευτερόλεπτο. Όπως πολλά μεταγενέστερα φιλμ του Γκοντάρ, χωρίζεται σε 25 σκηνές, από την άφιξη στη Βηθλεέμ όπου ο Ιωσήφ και η Μαρία απομακρύνονται από το στάβλο, μέχρι την ταφή του Χριστού (πιο μεγάλο τμήμα).
Με τα δεδομένα της εποχής η ταινία ήταν φιλόδοξη και πλούσια παραγωγή, όπως επίσης και επική ως προς το χρόνο προβολής της, σε μια εποχή που οι περισσότερες ταινίες ήταν μόλις μερικά λεπτά. Σε κάθε μια από τις ακολουθίες της Ζωής του Χριστού, η Alice Guy επιδιώκει να δώσει τελετουργικό χαρακτήρα στη ζωή και το θάνατο του Χριστού σαν μια σειρά παραστατικών ενεργειών, ειπωμένες από χειρονομίες και σιωπή μόνο, όπου οι σταθμοί της ζωής του Χριστού μπορούν να τμηματοποιηθούν σε μια σειρά παραστατικών πινάκων.
- Madame’s Fancies (1907)
- La Saucisse (1907)
- The Glue (1907)
- The Irresistible Piano (1907)
- A Fool and His Money (1912)
- Algie the Miner (1912)
- Making an American Citizen (1912)
- Falling Leaves (1912)
- A House Divided (1913)
- The Pit and the Pendulum (1913)
- Shadows of the Moulin Rouge (1913)
- Matrimony’s Speed Limit (1913)
- The Woman of Mystery (1914)
- My Madonna (1915)
- The Ocean Waif (1916)
- House of Cards (1917)
- The Great Adventure (1918)
- Vampire (1920)
